WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Vissen
 

De barracuda

Orde : Perciformes - familie : Sphyraenidae - geslacht : Sphyraena en soort : Verschillende. De barracuda behoort tot de orde van de Perciformes, met 156 families. De grondel is de kleinste en de zwarte marlijn is de grootste.
De barracuda ziet er wreed uit en houdt zich schuil bij de koraalriffen en in open zee. Hij gebruikt twee paar messcherpe tanden om zijn prooi te doden. Hij komt voor in de warmere zeeŽn over de hele wereld. Een volwassen barracuda heeft weinig natuurlijke roofdieren die groot genoeg zijn om hem op te eten, hoewel haaien, tonijn en de grote grouper hem af en toe zullen proberen te bijten.
Kleinere barracudasoorten zwemmen vaak in dichte scholen voor bescherming en om te jagen, maar grotere soorten (waaronder de grote barracuda) zijn gewoonlijk groot en sterk genoeg om op zichzelf te passen. De volwassen grote barracuda is grotendeels solitair en jaagt overdag. Vaak leeft hij aan de rand van koraalriffen in helder water en komt hij in de buurt van het wateroppervlak in een groot aantal leefgebieden, waaronder donkere havens en open zeeŽn. Jonge barracuda's hebben de neiging te leven tussen mangroven, riviermonden en beschutte riffen waar ze beter beschermd zijn tegen roofdieren.
Er is niet veel bekend over de voortplanting van de barracuda of het kuit schieten, maar er wordt aangenomen dat het plaats vindt in de lente en in diepere wateren. Het vrouwtje legt haar eieren in het water en ze worden bevrucht door een mannetje. Daarna worden de eieren achtergelaten en drijven rond in de oceaanstromen. Wanneer de larven uitkomen, vinden ze instinctief een schuilplaats en voedsel in ondiepe wateren met vegetatie, zoals een riviermond of mangrove. Als de jongen eenmaal rond de vijf cm zijn, beginnen ze naar meer open water te trekken. Tussen de ťťn en twee jaar oud, trekken ze uiteindelijk naar diepe riffen of open zee, waar ze hun volwassen leven doorbrengen.
Met zijn donkere tekening aan de bovenkant en reflecterende zilverachtige onderkant, valt de barracuda niet op tegen zijn achtergrond. In ondiepe wateren streeft hij ernaar zich te voeden op de zeebodem, terwijl hij in diepere zeeŽn jaagt aan de oppervlakte. Dit roofdier jaagt actief op vissen zoals groupers en brasems, hij stormt uit zijn schuilplaats om ze in een hinderlaag te lokken of ze soms achterna te zitten in open water. De plotselinge aanvalssnelheid kan zo'n vijftig kilometer per uur bereiken en de aanval is binnen de seconde voorbij.
Een barracuda op jacht zal zich niet vanzelfsprekend laten wegjagen door een school vissen die samen naar hem toe stromen. Dit opportunistische roofdier kan makkelijk door een school heen zwemmen en aanvallen met ongelofelijke trefzekerheid. Soms valt een barracuda zo snel aan dat een school vis nauwelijks de tijd heeft om gealarmeerd te worden.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer